Aanbestedingsbeginselen
Aan de aanbestedingsrichtlijnen en het nationale aanbestedingsrecht liggen de bepalingen inzake het vrije verkeer uit het EG-Verdrag en de daarvan afgeleide algemene beginselen van aanbestedingsrecht ten grondslag. Deze aanbestedingsbeginselen vormen in de praktijk één van de belangrijkste bronnen van het aanbestedingsrecht. De belangrijkste beginselen van aanbestedingsrecht zijn het beginsel van gelijke behandeling en het transparantiebeginsel.
Het beginsel van gelijke behandeling waarborgt dat deelnemers aan een aanbestedingsprocedure door een aanbestedende dienst niet bevoordeeld of benadeeld mogen worden.
Het transparantiebeginsel (ook wel eens aangeduid als doorzichtigheidsbeginsel) vloeit voort uit het beginsel van gelijke behandeling. Het transparantiebeginsel is erop gericht dat alle inschrijvers bij het formuleren van hun inschrijving dezelfde kansen hebben. Op grond van het transparantiebeginsel moeten onder meer voorafgaand aan de aanbesteding alle relevante eisen en criteria aan deelnemers bekend worden gemaakt. Zie de belangrijke overweging uit het arrest Succhi di Frutta van het Hof van Justitie (HvJ, 29 april 2004, C-496/99 (Succhi di Frutta), rov. 111):
‘Het beginsel van doorzichtigheid, dat er het corollarium van vormt, heeft in essentie ten doel te waarborgen dat elk risico van favoritisme en willekeur door de aanbestedende dienst wordt uitgebannen. Het impliceert dat alle voorwaarden en modaliteiten van de gunningsprocedure in het aanbestedingsbericht of in het bestek worden geformuleerd op een duidelijke, precieze en ondubbelzinnige wijze, opdat, enerzijds, alle behoorlijk geïnformeerde en normaal oplettende inschrijvers de juiste draagwijdte kunnen begrijpen en zij deze op dezelfde manier interpreteren, en, anderzijds, de aanbestedende dienst in staat is om metterdaad na te gaan of de offertes van de inschrijvers beantwoorden aan de criteria welke op de betrokken opdracht van toepassing zijn.’
HvJ, 29 april 2004, C-496/99 (Succhi di Frutta)
